สรุปบทวิเคราะห์อุตสาหกรรมยาในประเทศไทย 
          อุตสาหกรรมยาในประเทศไทยยังคงมีทิศทางการ เติบโตต่อเนื่อง โดยมีปัจจัยสนับสนุนหลักจาก โครงสร้างสังคมสูงวัย และภาระโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง (NCDs - Non-Communicable Diseases) รวมถึงการเข้าถึงบริการสุขภาพภายใต้ หลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า (Universal Health Coverage - UHC) อย่างไรก็ตาม โครงสร้างตลาดยังคงพึ่งพาการนำเข้า สารออกฤทธิ์สำคัญ (API) และ ผลิตภัณฑ์ยาสำเร็จรูป ในสัดส่วนสูง ซึ่งส่งผลให้ต้นทุนผันผวน การแข่งขันมีความรุนแรงในช่องทางโรงพยาบาลและภาครัฐผ่านระบบจัดซื้อจัดจ้างอิเล็กทรอนิกส์ (e-bidding) ส่วนช่องทางค้าปลีกและอีคอมเมิร์ซเติบโตเร็วในกลุ่มยาที่ซื้อได้เอง (OTC - Over the Counter)  ภาพรวมตลาดปี พ.ศ. 2568 มีมูลค่าราว 4 แสนล้านบาท และคาดการณ์ว่าในช่วงปี พ.ศ. 2569–2570 จะเติบโตเฉลี่ย 5% ต่อปี แตะ 428,587 ล้านบาท และ 450,016 ล้านบาท ตามลำดับ ภายใต้สมมติฐานเศรษฐกิจและการดำเนินนโยบายรัฐอย่างต่อเนื่อง 

          ทิศทางสำคัญในอนาคตคือการ ยกระดับศักยภาพในประเทศ สู่การผลิตยาซับซ้อน (complex generics) และชีววัตถุ ควบคู่ไปกับการยกระดับมาตรฐานตาม โครงการความร่วมมือด้านการตรวจสอบทางเภสัชกรรม (PIC/S - Pharmaceutical Inspection Co-operation Scheme) การสร้างพันธมิตรด้านเทคโนโลยี/วัตถุดิบ และการใช้ ห่วงโซ่อุปทานดิจิทัล (digital supply chain) เพื่อลดความเสี่ยงและเพิ่มประสิทธิภาพ นโยบายรัฐด้าน Medical Hub, BCG (Bio-Circular-Green Economy), BOI (คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน) และการขยาย บัญชียาหลักสมุนไพร ช่วยเปิดโอกาสใหม่ ขณะเดียวกัน ผู้ประกอบการต้องรับมือความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน การพึ่งพาซัพพลายเชนโลก และแรงกดดันด้านราคา จึงจำเป็นต้องใช้ข้อมูลเชิงประจักษ์ (RWE - Real World Evidence) และการประเมินเทคโนโลยีสุขภาพ (Health Technology Assessment - HTA) ในการคัดเลือกยาและต่อรองราคา เพื่อให้เติบโตอย่างยั่งยืน