ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อความสำเร็จของผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมชีววิทยาศาสตร์ไทย
          อุตสาหกรรมชีววิทยาศาสตร์ (Life Sciences) เป็นแรงขับเคลื่อนเศรษฐกิจยุคใหม่ เชื่อมโยงกับหุ่นยนต์ ดิจิทัล และการเป็นศูนย์กลางการแพทย์ของไทย ตามทิศทางไทยแลนด์ 4.0 ช่วงหลังโควิด-19 อุตสาหกรรมมีแนวโน้มเติบโตต่อเนื่อง แต่จำนวนกิจการที่ “ยังดำเนินธุรกิจอยู่” ช่วงปลายปี 2565 กลับหดตัว สวนทางกับการเติบโตของมูลค่าอุตสาหกรรม จึงเกิดคำถามสำคัญว่า อะไรคือปัจจัยที่ทำให้ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมชีววิทยาศาสตร์ประสบความสำเร็จในบริบทไทย 

          การเก็บรวบรวมข้อมูลดำเนินการด้วยแบบสอบถามออนไลน์ ส่งถึงผู้บริหารของแต่ละกิจการผ่านเครือข่ายสมาคมและกลุ่มการค้าที่ประกอบธุรกิจในอุตสาหกรรมการแพทย์และสุขภาพ ระหว่างเดือนมิถุนายน–กรกฎาคม 2566 ซึ่งได้จากการสุ่มแบบแบ่งชั้นตามสัดส่วนของกลุ่มธุรกิจ 4 ประเภท ได้แก่ ยา (54 ราย)  เครื่องมือแพทย์ (11 ราย) เครื่องสำอางและผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร (34 ราย) บริการด้านสุขภาพ (21 ราย) การศึกษานี้ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ทีมผู้วิจัยได้พัฒนาแบบสอบถามจากตัวแปร ข้อความ (statements) และการสังเคราะห์จากการทบทวนวรรณกรรม เพื่อนำมาใช้สำรวจและหาความสัมพันธ์ของตัวแปรสำคัญ ข้อความในแบบสอบถามได้มาจากการทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง ผู้วิจัยใช้มาตราส่วนไลเคิร์ต (Likert Scale) ซึ่งเป็นการวัดแบบมาตรา “ช่วง” (interval scale) แบ่งระดับการตอบเป็น 7 ระดับ โดยใช้ข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างเป็นหน่วยการวิเคราะห์ จากนั้นจึงนำข้อมูลแบบสอบถามของกลุ่มตัวอย่างมาวิเคราะห์ด้วยสถิติพื้นฐานและการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน (Confirmatory Factor Analysis: CFA) บนฐานแนวคิดของแบบจำลองสมการโครงสร้าง (Structural Equation Modeling: SEM) โดยใช้โปรแกรม AMOS เวอร์ชัน 21 ในการวิเคราะห์ข้อมูล

          ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยทุนมนุษย์ ส่งผลมากที่สุดต่อความสำเร็จของผู้ประกอบการ โดยเฉพาะในด้านทีมงาน ทักษะการจัดการ แรงจูงใจ และความรู้ในอุตสาหกรรม ปัจจัยทุนทางสังคม สำคัญรองลงมา โดยวัฒนธรรมองค์กรเป็นตัวแปรหลัก ตามด้วยเครือข่ายและสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ ปัจจัยทุนทางการเงิน เช่น เงินทุนและโครงสร้างพื้นฐาน ส่งผลในลำดับที่สาม และปัจจัยอื่น ๆ ได้แก่ กลยุทธ์ โอกาส และกระบวนการขององค์กร ก็มีผลเช่นกัน  ผลเหล่านี้สอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้าในต่างประเทศ